تلگرام
کانال ائل در تلگرام
دنبال کنید

تولیدکنندگان صنعت موروثی تبریز از مشکلات امروز خود می گویند:

اما و اگرهای گرانی کفش و معضلات گریبانگیر این صنف / حتی جنگ داخلی هم سوری ها را مجاب به خرید کفش های بی کیفیت نکرد

برای بررسی مشکلات تولیدکنندگان و فروشندگان صنعت کفش تبریز، گشت و گذاری در بازار تاریخی کفاشان تبریز کرده و ضمن بازدید از بازاری که این روزها بدلیل گرانی، مشتریان خود را تا حدودی از دست داده، صحبتی با فروشندگانی که زمانی تولید کننده نیز بودند؛ انجام داده ایم.

اما و اگرهای گرانی کفش و معضلات گریبانگیر این صنف / حتی جنگ داخلی هم سوری ها را مجاب به خرید کفش های بی کیفیت نکرد

 ائل / الهه مهدوی

صنعت کفش تبریز ، حدود یک قرن فعالیت پرفراز و نشیب خود، رونق بخش اقتصاد غیرنفتی ایران بوده است اما اکنون با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند.

صنعتی که شغل موروثی تبریزی ها بود

آغاز فعالیت صنعت کفش در تبریز و آذربایجان‌شرقی به سال 1308 بازمی‌گردد و نخستین واحد چرم با نام چرم خسروی در این شهر ایجاد شد. از سال 1340 سیر صعودی رونق چرم و کفش در این شهر و استان پا گرفت و اکنون آذربایجان‌شرقی و در رأس آن تبریز دارای سابقه یک قرنی در صادرات چرم و کفش بوده، به نحوی که این شغل در برخی خانواده‌های تبریزی به صورت موروثی ادامه داشته است. از قدیم‌الایام تبریز را با کفش و چرمش می‌شناسند و این شهر پایتخت چرم و کفش کشور است.

تبریز به عنوان مرکز اصلی تولید و عرضه کفش دست‌دوز تمام چرم بود که آوازه جهانی داشت ولی افسوس که در اثر بی توجهی به این صنعت و در این اواخر به جهت نبود ثبات نرخ ارز و به تبع آن متغیر بودن قیمت تامین مواد اولیه، صنعت کفش تبریز را با مشکل بزرگ روبه ‌رو کرده است.

برای بررسی مشکلات این قشر تلاشگر، گشت و گذاری در بازار تاریخی کفاشان تبریز کرده و ضمن بازدید از بازاری که این روزها بدلیل گرانی، مشتریان خود را تا حدودی از دست داده، صحبتی با فروشندگانی که زمانی تولید کننده نیز بودند؛ انجام داده ایم.

بالا رفتن قیمت مواد اولیه، افزایش هزینه های تولید و گرانی کفش را بدنبال می آورد 

رقابت با محصولات خارجی مستلزم حمایت های ارزی دولت

رسول عظیمی، از فروشندگان کفش تبریز که سابقه ای سی ساله در این کسوت دارد؛ در گفتگو با خبرنگار ائل می گوید: فعالان صنعت کفش تبریز برای رقابت و صادرات باید کفش‌هایی با کیفیت و با قیمت مناسب تولید کنند، ولی بالا رفتن قیمت مواد اولیه موجب شده است هزینه های تولید بالا برود و قیمت کفش بالا برود و با این شرایط هرگز نمی توانم با کشور های خارجی رقابت بکنیم و دولت باید قیمت ارز را ثابت کند تا هزینه مواد اولیه آنها را با قیمت مناسبی بتوانیم تهیه کنیم و بتوانیم کفش تبریز را با کیفیت تولید کنیم.

اکثریت واحدهای تولیدی با کمترین ظرفیت ممکن، فعالیت می کنند

وی ادامه می دهد: شرایط فعلی برای تولیدکنندگان سخت است و در حال حاضر اکثریت واحدهای تولیدی با کمترین ظرفیت تولید، فعالیت می کنند و 50 درصد پرسنل خود را کاهش داده اند ، صنعت چرم و کفش تبریز قدمت بالایی دارد و از مسئولان استانی و کشوری تقاضا داریم تولیدکنندگان را حمایت کنند.

عمده مشکلات موجود در صنعت کفش تبریز، عقب ماندن از پیشرفت های علم روز است

عظیمی تاکید می کند: اگر بخواهیم تنها به برند کفش تبریز افتخار کنیم، نمی توانیم در زمینه صادرات پیشرفت کنیم؛ متاسفانه یکی از عمده مشکلات موجود در صنعت کفش، عقب ماندن از پیشرفت های علم روز است؛ که این امر منجر شده تا سایر کشورها از لحاظ تولید کفش های مدرن و با کیفیت از ما سبقت بگیرند.

وی با بیان اینکه واحدهای تولیدی در حوزه تکنولوژی دچار مشکل هستند؛ می افزاید: در حالی که تکنولوژی دنیا روز به روز در حال پیشرفت است، اختلاف سطح تکنولوژی مورد استفاده ما با فناوری روز، زیاد است.

اتحادیه فقط پروانه کسب صادر می کند و از کفش چیزی سر در نمی آورد!

این فروشنده باسابقه کفش تبریز در ادامه صحبت های خود به گلایه از مسئولین پرداخته و می گوید: مشکل اصلی ما نظارت مسئولین است، چون تولید کننده کارش را شل میکند و کسی نیست که بر این کار نظارت کند.

وی خاطر نشان می کند: صنعت کفش، به عنوان یک برند در سطح کشور شناخته شده، اما به دلیل اینکه حمایت های لازم از این صنعت نمی شود و از لحاظ مدیریت و کنترل با ضعف مواجه بوده و این صنعت کم کم از بین می رود.ما در تبریز اتحادیه ای داریم که فقط بلد است پروانه کسب صادر کند و کسی که در آن جا می نشینید از کفش چیزی نمی فهمد !!

حتی با جنگ داخلی هم سوری ها را مجاب به خرید کفش های بی کیفیت نکرد

عظیمی به حال و روز صادرات کفش تبریز افسوس خورده و دلایل این وضعیت را اینگونه بیان می کند: وقتی در حلب سوریه، کفش می دوختند، عراقی ها از آن جا خرید می کردند اما بعد از جنگ داخلی سوریه، آنها  خواستند به بازار کفش ایران رو آوردند اما کیفیت کفش های ما پایین بود و تنوع نیز نداشتیم و کسی هم نبود که خواسته و سلیقه آنها را بداند و اینگونه بازار سوریه و عراق را در صنعت کفش از دست دادیم. 

و هر مملکت سلیقه خاص خودش را دارد و ما باید با مطابق میل آنها عمل کنیم که بتوانیم فروش داشته باشیم .

واردات اجناس چینی در بلند مدت، مفید واقع شد

عظیمی در پاسخ به تاثیرات اجناس چینی به این صنعت پرسابقه تبریز چنین اظهار می کند: از نظر من چین برای ما ضرر نداشته، بلکه مفید نیز بوده است. شاید در کوتاه مدت به ما ضرر رسانده ولی از طرفی برای ما مفید بود است، چون کشور چین در عرصه کفش به ما مدل داده است که باعث پیشرفت ایرانیان می شود. از چین کفش می آوردیم و از مدل آن ها نمونه می گرفتیم.

کار بلدها کنار گذاشته می شوند

در ادامه به سراغ آقای جوادی از تولید کنندگان و فروشندگان باسابقه بازار کفش تبریز با کوله باری از تجربه 45 ساله در این صنعت رفتیم و وی اینگونه سر سخن را باز کرد: مشکل ما این است که هرکس در عرصه کفش کاری بلد است کنار گذاشته می شود.اکثر کارخانه های کفش تعطیل است و این برای تبریز تاسف بار است.

وی می افزاید: در تبریز هر کارخانه ای که کارمی کند، بطور متوسط 124 خانواده از آن در آمد کسب می کند و شغل کفاشی شاید از دور یک کار ساده به نظر برسد ولی خیلی ها از این راه در آمد کسب می کنند.

جوادی نیز همچون سایر هم صنف های خود که با آنها گفتگو کردیم، بحث فقدان نظارت، تحریم مواد اولیه را عامل اصلی گرانی و کاهش کیفیت تولیدات کفش و عدم رضایت مشتری دانست.

اقدامات عملی برای حمایت از صنعت کفش تبریز از سوی دولت شروع شده است

کمپین خرید کالای ایرانی، تعداد کفش‌های خارجی و قاچاقی را از ویترین‌های فروشگاه‌ها کاهش داد

برای یافتن پاسخ این گلایه ها به سراغ جوابیه های علیرضا جباریان‌فام، رئیس اتحادیه کفاشان تبریز نیز رفتی که وی با بیان اینکه اقدامات عملی برای حمایت از صنعت کفش تبریز از سوی دولت شروع شده است به خبرنگار ائل در این خصوص می گوید: اجرای کمپین خرید کالای ایرانی، میزان کفش‌های خارجی را از ویترین‌های فروشگاه‌های کفش در سطح تبریز کاهش داده است و مردم کمتر کفش خارجی می خرند، رغبت مردم به استفاده از کالای ایرانی و خرید کفش ایرانی بیشتر شده است.

عدم آشنایی تولیدکنندگان با نحوه صادرات و واردات و نداشتن کارت بازرگانی، معضلات گریبانگیر صنعت کفش 

فرصتی برای رکورد صادرات کفش تبریز در پیش است

وی به ثبت کفش دست ‌دوز تبریز در فهرست ملی میراث فرهنگی کشور اشاره داشته و می افزاید: در سال‌های گذشته حدود 600 نفر در تبریز در تولید کفش دست‌دوز فعالیت داشتند که اکنون این تعداد به کمتر از 50 نفر رسیده است. اگر نتوانیم این صنعت را به نسل آینده انتقال دهیم فقط خاطره‌ای از آن باقی خواهد ماند. در سال‌های اخیر صادرات کفش تبریز دچار افت شده و این امر به علت آشنا نبودن تولیدکنندگان این صنعت با نحوه صادرات و واردات همچنین نداشتن کارت بازرگانی است. با توجه به افزایش قیمت ارز در کشور، ارزش کفش تبریز به نصف کاهش یافته است و از کشورهای همسایه از جمله عراق، افغانستان و پاکستان برای خرید کفش به بازار ایران به ویژه تبریز هجوم آورده‌اند و باید از این فرصت برای شکستن رکود بازار کفش تبریز استفاده بهینه کرد.

برخی ها از برند کفش تبریز سوء استفاده می‌کنند

رئیس اتحادیه کفاشان همچنین اظهار می کند: برخی تولیدکنندگان و فروشندگان کفش از برند کفش تبریز سوءاستفاده می‌کنند، به منظور جلوگیری از سوءاستفاده از برند کفش چرم تبریز و نظارت بر تولید این نوع کفش، طرحی با همکاری یکی از شرکت‌ها به منظور اختصاص کد ویژه‌ای برای هر کدام از تولیدکنندگان کفش تبریز اجرا می‌شود تا با استفاده از موبایل بتوان تمام مشخصات تولیدکننده را از طریق این کد مشاهده کرد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

https://goo.gl/TUjJrH
*** Section News End AdSense ***
*** Section AdSense ***