تلگرام
کانال ائل در تلگرام
دنبال کنید

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری:

مفاخر ایران در جهان مغفول مانده‌اند/ رونمایی از آثار و تندیس علامه جعفری

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری با اشاره به اینکه همایش با حضور چهره‌های ملی و جهانی برگزار شده است، گفت: با شناخت مفاخر که جزو دغدغه‌های اصلی کشور است، باید برای علامه‌هایی مانند جعفری کارها و همایش‌های بزرگی برگزار شود که ما را واداشت تا همایش بررسی اندیشه‌های علامه جعفری را در تبریز برگزار کنیم.

مفاخر ایران در جهان مغفول مانده‌اند/ رونمایی از آثار و تندیس علامه جعفری

به گزارش ائل به نقل از فارس، حجت‌الاسلام رحیم شاهد ظهر امروز در نشست خبری بررسی اندیشه‌های علامه جعفری در سالن بعثت دانشگاه هنر اسلامی تبریز اظهار داشت: همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری با حضور رسانه به همگان معرفی شد و البته با توجه به نقش رسانه باید مفاخر به جهانیان معرفی شود تا مغفول نماند.

وی با اشاره به اینکه همایش با حضور چهره‌های ملی و جهانی برگزار شده است، گفت: با شناخت مفاخر که جزو دغدغه‌های اصلی کشور است، باید برای علامه‌هایی مانند جعفری کارها و همایش‌های بزرگی برگزار شود که ما را واداشت تا همایش بررسی اندیشه‌های علامه جعفری را در تبریز برگزار کنیم.

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری یادآور شد: این همایش در چهار محور علم و دین، معرفت شناسی، فلسفه هنر و فلسفه حقوق بشر برپا شده است.

وی با بیان اینکه ۱۱۴ مقاله به دبیرخانه همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری واصل شده است، افزود: ۵۸ مقاله مورد پذیرش قرار گرفته که ۲۷ مقاله علمی پژوهشی، ۱۷ مقاله ترویجی و ۱۴ مقاله علمی تخصصی است.

شاهدی ابراز کرد: پنج پایان‌نامه برتر نیز در این همایش انتخاب شده که مورد تجلیل قرار خواهد گرفت.

وی خاطرنشان کرد: رونمایی از مجموعه آثار علامه و تندیس ایشان از دیگر برنامه‌های همایش است.

 استاد محمدتقى جعفرى به سال 1302 خورشیدى در یکى از خانواده‌هاى متدیّن شهر تبریز چشم به جهان گشود و کودکىِ خویش را در پناه پدرى راستگو و مادرى سیّده و پاکدامن آغاز کرد.

محمدتقى با ورود به مدارس جدید و تعلیماتى که در تبریز آن زمان، تازه دایر شده بود، راه خود را براى صعود به قله‌هاى تفکر گشود.

او چون خواندن و نوشتن را پیش از آغاز دبستان، از مادر خویش فرا گرفته بود، به صلاح‌دید مدیر مدرسه ـ جواد اقتصادخواه ـ درس و تحصیل را از کلاس چهارم ابتدایى آغاز کرد. پس از پایان دروس ابتدایى، محمدتقى وارد حوزه علمیه طالبیّه شد، سپس راه تهران و قم را در پیش گرفت.

وى در تهران و قم از محضر فقها و حکمایى چون میرزا مهدى آشتیانى، شیخ محمدرضا تنکابنى و عارف داناسرشت میرزا محمدتقى زرگر تبریزى بهره‌هایى شایان گرفت.

به دنبال آن، به سبب بیمارى و رحلت مادر، به تبریز برگشت و در درس آیت‌الله شهیدى حضور یافت. اندکى بعد با اصرار شدید و اکید آن جناب مواجه شد که مصرّانه از او مى‌خواست راه نجف را در پیش گرفته و هر چه زودتر به کانون علمىِ حوزه علمیه نجف بپیوندد.

حضور 11 ساله محمدتقى جعفرى در دانشگاه دینىِ بزرگ نجف اشرف که آکنده از اساتیدى بسیار ممتاز و صاحب نظر همچون سید ابوالقاسم خویى، سید محسن حکیم، شیخ کاظم شیرازى، سید عبدالهادى شیرازى، سید جمال‌الدین گلپایگانى، شیخ مرتضى طالقانى و ... بود، تأثیر قاطعانه‌اى در شکل‌گیرىِ شخصیت علمى و عملىِ جعفرى داشت، به گونه‌اى که در سن 23 سالگى (سال  1366 ق) موفق به اخذ درجه اجتهاد از شیخ کاظم شیرازى شد.

هم‌اندیشى با مرحوم محمدرضا مظفر فیلسوف، فقیه و منطقىِ نواندیش در نجف، و احمد امین ریاضىدان عراقى ـ مؤلف کتاب التکامل فى‌الاسلام ـ سال‌هاى سال تداوم یافت و همین سبب شد وى در موضوعاتى چون «فقه و فیزیک»، «فلسفه و زیبایى‌شناسى»، «تاریخ و روان‌شناسى» و برخى دیگر از دانش‌هاى گوناگون، پلکِ دیدگان خود را به آفاق دانش‌هاى جدید و نوپایى که از مغرب زمین سرازیر شده بود، نبندد و در شناخت تمدن علمىِ غرب و اروپا و ادبیات دوران پس از رنسانس ـ با تمام جوانبى که داشت ـ گام‌هایى علمى بردارد.

این موضوع را در نخستین اثر ارزشمند ایشان، کتاب «ارتباط انسان ـ جهان» که در سن 28 ـ 30 سالگى به رشته تحریر درآمد، بهتر مى‌توان نگریست. این کتاب که با گرایش فیزیک و فلسفه تألیف یافته، محصول پویندگى‌هایى بود که سال‌ها به طول انجامید.

وى تا واپسین روزهاى عمر، مطالب و مسائل جدّىِ دنیاى جدید را مورد اهتمام قرار مى‌داد. این اهتمام در درجه اول، شناخت واقعیات و سعى در فهم و درک درست آنها و در درجه دوم، تحلیل و تشریح منتقدانه آنها بود.

تحلیل و آراى جعفرى در خصوص جریانات فکرى، منطبق بر تفکراتى بود که به عنوان دانشمندى جوان و اسلامى اندیش، آنها را از اساتید زبده و جریانات زنده دوران تحصیلِ خود به ارث برده بود، و به نظر مى‌رسد، اصل آن به زیربناى تربیتىِ تمدنِ علمىِ اسلام برمى‌گشت.

ایشان پس از اتمام تحصیلات، وقتى در خلال سال‌هاى دهه 30 به ایران بازگشت، باز به بررسى جریانات فکرىِ روز پرداخت. بى‌گمان، او با روشنفکرى‌هاى واقعى موافق بود و اساساً همین موضوع بود که وى را به تحقیق و تفحص واداشته بود؛ تحقیق و تفحص‌هایى که شاید پررنگ‌ترین عنصر حیاتش در طول 60 سال زندگىِ علمىِ او محسوب مى‌شود.

محمدتقى جعفرى در زمره متفکران و اندیشمندانى بود که چون در وادى انسان‌شناسى گام مى‌زد، می‌کوشید تا انسان و انسان جدید را به درستى بشناسد. بر این اساس، براى انسان‌ها فراتر از اهمیت صورى و نظرى، ارزش عملى و عینى قائل بود و با اخلاقى سازنده و سلوکى راهگشا، زیباترین جلوه‌هاى اخلاقى و حِکَمىِ خود را در همین رابطه بروز مى‌داد.

شاید در پرتو همین جلوه‌ها بود که در مدت زمانى نه چندان زیاد، توانست تألیفاتى پر شمار و عمدتاً بدیع از خود به یادگار نهد که از مشهورترین آنها مى‌توان به مجموعه 15 جلدىِ «تفسیر و نقد و تحلیل مثنوى» و «ترجمه و تفسیر نهج البلاغه» در 27 مجلد اشاره کرد.

این دو اثر به نوبه خود، حاوى عمده‌ترین تفکراتى است که او به مدت چهار دهه متناوب، به آنها پرداخت و کوشید یافته‌هاى خویش را در قلمروهایى چون انسان‌‌شناسى، جهان‌شناسى، روان‌شناسى، جامعه‌شناسى، اخلاق، حکمت، فلسفه و عرفان ارائه کند.

علامه محمدتقى جعفرى پس از عمرى تلاش و تکاپو در 25 آبان سال 1377 خورشیدى به رحمت ایزدى پیوست و در شهر مقدس مشهد در حرم مطهر امام رضا (ع) در دارالزهد به خاک سپرده شد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

https://goo.gl/Yund5f

ایران جهان

شمال غرب

  • تبریز

    یکشنبه

    ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • -۲°
  • غبار
آب و هوا

پایگاه اطلاع رسانی ائل

سرویس : فرهنگی , تاریخ اصلاح گردد شناسه خبر : ۶۰۷۴۵

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری:

مفاخر ایران در جهان مغفول مانده‌اند/ رونمایی از آثار و تندیس علامه جعفری

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری با اشاره به اینکه همایش با حضور چهره‌های ملی و جهانی برگزار شده است، گفت: با شناخت مفاخر که جزو دغدغه‌های اصلی کشور است، باید برای علامه‌هایی مانند جعفری کارها و همایش‌های بزرگی برگزار شود که ما را واداشت تا همایش بررسی اندیشه‌های علامه جعفری را در تبریز برگزار کنیم.

به گزارش ائل به نقل از فارس، حجت‌الاسلام رحیم شاهد ظهر امروز در نشست خبری بررسی اندیشه‌های علامه جعفری در سالن بعثت دانشگاه هنر اسلامی تبریز اظهار داشت: همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری با حضور رسانه به همگان معرفی شد و البته با توجه به نقش رسانه باید مفاخر به جهانیان معرفی شود تا مغفول نماند.

وی با اشاره به اینکه همایش با حضور چهره‌های ملی و جهانی برگزار شده است، گفت: با شناخت مفاخر که جزو دغدغه‌های اصلی کشور است، باید برای علامه‌هایی مانند جعفری کارها و همایش‌های بزرگی برگزار شود که ما را واداشت تا همایش بررسی اندیشه‌های علامه جعفری را در تبریز برگزار کنیم.

دبیر همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری یادآور شد: این همایش در چهار محور علم و دین، معرفت شناسی، فلسفه هنر و فلسفه حقوق بشر برپا شده است.

وی با بیان اینکه ۱۱۴ مقاله به دبیرخانه همایش ملی بررسی اندیشه‌های علامه جعفری واصل شده است، افزود: ۵۸ مقاله مورد پذیرش قرار گرفته که ۲۷ مقاله علمی پژوهشی، ۱۷ مقاله ترویجی و ۱۴ مقاله علمی تخصصی است.

شاهدی ابراز کرد: پنج پایان‌نامه برتر نیز در این همایش انتخاب شده که مورد تجلیل قرار خواهد گرفت.

وی خاطرنشان کرد: رونمایی از مجموعه آثار علامه و تندیس ایشان از دیگر برنامه‌های همایش است.

 استاد محمدتقى جعفرى به سال 1302 خورشیدى در یکى از خانواده‌هاى متدیّن شهر تبریز چشم به جهان گشود و کودکىِ خویش را در پناه پدرى راستگو و مادرى سیّده و پاکدامن آغاز کرد.

محمدتقى با ورود به مدارس جدید و تعلیماتى که در تبریز آن زمان، تازه دایر شده بود، راه خود را براى صعود به قله‌هاى تفکر گشود.

او چون خواندن و نوشتن را پیش از آغاز دبستان، از مادر خویش فرا گرفته بود، به صلاح‌دید مدیر مدرسه ـ جواد اقتصادخواه ـ درس و تحصیل را از کلاس چهارم ابتدایى آغاز کرد. پس از پایان دروس ابتدایى، محمدتقى وارد حوزه علمیه طالبیّه شد، سپس راه تهران و قم را در پیش گرفت.

وى در تهران و قم از محضر فقها و حکمایى چون میرزا مهدى آشتیانى، شیخ محمدرضا تنکابنى و عارف داناسرشت میرزا محمدتقى زرگر تبریزى بهره‌هایى شایان گرفت.

به دنبال آن، به سبب بیمارى و رحلت مادر، به تبریز برگشت و در درس آیت‌الله شهیدى حضور یافت. اندکى بعد با اصرار شدید و اکید آن جناب مواجه شد که مصرّانه از او مى‌خواست راه نجف را در پیش گرفته و هر چه زودتر به کانون علمىِ حوزه علمیه نجف بپیوندد.

حضور 11 ساله محمدتقى جعفرى در دانشگاه دینىِ بزرگ نجف اشرف که آکنده از اساتیدى بسیار ممتاز و صاحب نظر همچون سید ابوالقاسم خویى، سید محسن حکیم، شیخ کاظم شیرازى، سید عبدالهادى شیرازى، سید جمال‌الدین گلپایگانى، شیخ مرتضى طالقانى و ... بود، تأثیر قاطعانه‌اى در شکل‌گیرىِ شخصیت علمى و عملىِ جعفرى داشت، به گونه‌اى که در سن 23 سالگى (سال  1366 ق) موفق به اخذ درجه اجتهاد از شیخ کاظم شیرازى شد.

هم‌اندیشى با مرحوم محمدرضا مظفر فیلسوف، فقیه و منطقىِ نواندیش در نجف، و احمد امین ریاضىدان عراقى ـ مؤلف کتاب التکامل فى‌الاسلام ـ سال‌هاى سال تداوم یافت و همین سبب شد وى در موضوعاتى چون «فقه و فیزیک»، «فلسفه و زیبایى‌شناسى»، «تاریخ و روان‌شناسى» و برخى دیگر از دانش‌هاى گوناگون، پلکِ دیدگان خود را به آفاق دانش‌هاى جدید و نوپایى که از مغرب زمین سرازیر شده بود، نبندد و در شناخت تمدن علمىِ غرب و اروپا و ادبیات دوران پس از رنسانس ـ با تمام جوانبى که داشت ـ گام‌هایى علمى بردارد.

این موضوع را در نخستین اثر ارزشمند ایشان، کتاب «ارتباط انسان ـ جهان» که در سن 28 ـ 30 سالگى به رشته تحریر درآمد، بهتر مى‌توان نگریست. این کتاب که با گرایش فیزیک و فلسفه تألیف یافته، محصول پویندگى‌هایى بود که سال‌ها به طول انجامید.

وى تا واپسین روزهاى عمر، مطالب و مسائل جدّىِ دنیاى جدید را مورد اهتمام قرار مى‌داد. این اهتمام در درجه اول، شناخت واقعیات و سعى در فهم و درک درست آنها و در درجه دوم، تحلیل و تشریح منتقدانه آنها بود.

تحلیل و آراى جعفرى در خصوص جریانات فکرى، منطبق بر تفکراتى بود که به عنوان دانشمندى جوان و اسلامى اندیش، آنها را از اساتید زبده و جریانات زنده دوران تحصیلِ خود به ارث برده بود، و به نظر مى‌رسد، اصل آن به زیربناى تربیتىِ تمدنِ علمىِ اسلام برمى‌گشت.

ایشان پس از اتمام تحصیلات، وقتى در خلال سال‌هاى دهه 30 به ایران بازگشت، باز به بررسى جریانات فکرىِ روز پرداخت. بى‌گمان، او با روشنفکرى‌هاى واقعى موافق بود و اساساً همین موضوع بود که وى را به تحقیق و تفحص واداشته بود؛ تحقیق و تفحص‌هایى که شاید پررنگ‌ترین عنصر حیاتش در طول 60 سال زندگىِ علمىِ او محسوب مى‌شود.

محمدتقى جعفرى در زمره متفکران و اندیشمندانى بود که چون در وادى انسان‌شناسى گام مى‌زد، می‌کوشید تا انسان و انسان جدید را به درستى بشناسد. بر این اساس، براى انسان‌ها فراتر از اهمیت صورى و نظرى، ارزش عملى و عینى قائل بود و با اخلاقى سازنده و سلوکى راهگشا، زیباترین جلوه‌هاى اخلاقى و حِکَمىِ خود را در همین رابطه بروز مى‌داد.

شاید در پرتو همین جلوه‌ها بود که در مدت زمانى نه چندان زیاد، توانست تألیفاتى پر شمار و عمدتاً بدیع از خود به یادگار نهد که از مشهورترین آنها مى‌توان به مجموعه 15 جلدىِ «تفسیر و نقد و تحلیل مثنوى» و «ترجمه و تفسیر نهج البلاغه» در 27 مجلد اشاره کرد.

این دو اثر به نوبه خود، حاوى عمده‌ترین تفکراتى است که او به مدت چهار دهه متناوب، به آنها پرداخت و کوشید یافته‌هاى خویش را در قلمروهایى چون انسان‌‌شناسى، جهان‌شناسى، روان‌شناسى، جامعه‌شناسى، اخلاق، حکمت، فلسفه و عرفان ارائه کند.

علامه محمدتقى جعفرى پس از عمرى تلاش و تکاپو در 25 آبان سال 1377 خورشیدى به رحمت ایزدى پیوست و در شهر مقدس مشهد در حرم مطهر امام رضا (ع) در دارالزهد به خاک سپرده شد.