تلگرام
کانال ائل در تلگرام
دنبال کنید

سیاست و اقتصاد وسیله ای برای بی خیالی فرهنگی؛

اولویت دار شدن فرهنگ به شرط بهره برداری سیاسی و حال گیری از احزاب

فرهنگ به شرطی اولویت دار می شود که با آن بتوان بهره برداری سیاسی کرد؛ بتوان حال یکی از احزاب را گرفت؛ بتوان در قالب بیانیه واکنش نشان داد؛ بتوان با آن مذاکره راه انداخت و...

اولویت دار شدن فرهنگ به شرط بهره برداری سیاسی و حال گیری از احزاب

ائل / محمدرضا سبزی

واکنش مقامات اروپایی به اظهارات ترامپ، نحوه پرداخت سهام عدالت، اختلاس چند هزار میلیاردی، افزایش تحریم های یکجانبه آمریکا، جریمه چند هزار میلیون پوندی فلان باشگاه فوتبال به خاطر عدم ناهماهنگی و هزاران خبر دیگر که عموما یا سیاسی است و یا اقتصادی. قطعا تیتر اخبار منتشره در کشور یا سیاسی است و یا اقتصادی.

 اینها خبرهایی است که از تلویزیون ، رادیو ، سایت های خبری و... همه روزه به مخاطبان ارائه می شود.

 اگر کمی منتقدانه از منظر موضوعات ارائه شده به اخبار نظری بیاندازیم؛ خواهیم دید که آنچه به سیاق همیشه مورد ظلم واقع می شود، مقوله فرهنگ و امور فرهنگی است. عموما خبرهای فرهنگی که در صدا و سیما ارائه می شود یا در قالب بسته های خبری کوتاه و یا جزو خبرهای ضمیمه شده به یک خبر سیاسی اقتصادی است و در سایت های خبری هم به ندرت تیتر فرهنگی بار گذاری می شود و آنطور که باید و شاید نسبت به این امور پرداخت نمی شود.

جالب است که عموم مردم هم نسبت به کنش های فرهنگی، واکنش های منفعلانه دارند؛ در واقع فرهنگ در اولویت مردم نیست(به غلط یا به درست).

 همه این گزاره ها نشان دهنده یک مساله است و آن سیاسی شدن تمامی شوؤن زندگی اعم از اقتصاد و فرهنگ و... (سیاسی به معنی مصطلح نه به معنای آرمانی) یعنی آن چیزی مورد توجه عموم و رسانه ها قرار می گیرد که بویی از سیاست داشته باشد؛ فرهنگ به شرطی اولویت دار می شود که با آن بتوان بهره برداری سیاسی کرد؛ بتوان حال یکی از احزاب را گرفت؛ بتوان در قالب بیانیه واکنش نشان داد؛ بتوان با آن مذاکره راه انداخت و...

و جالب تر از همه این که مسئولان فرهنگ هم در این انفعال عمومی به  بی خیالی و  ولنگاری لمیده اند و منتظرند اجانب یک پدیده فرهنگی راه بیاندازند و آقایان نسبت به تهدید بودن یا نبودن آن تصمیم بگیرند و به قول خودشان مدیریت نمایند. اما دریغ از ابتکار و نوآوری.

مخلص کلام اینکه:

مردم ایران هدف آماج افکار و فرهنگ هاست؛ چنانچه منفعلانه رفتار شود چنانچه نبست به داشته های هویتی پرداخته نشود؛ چنانچه سیاست در رأس امور قرار گیرد و فرهنگ در ذیل آن، بی تردید در آینده مشکلات هویتی دامن گیر فضای عمومی مردم خواهد شد و هر جامعه ای که مشکلات هویتی دامن گیرش شود تهدید نظامی اولین تهدیدات روبروی آن جامعه خواهد بود.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

https://goo.gl/HWFgA5

ایران جهان

شمال غرب

  • تبریز

    پنجشنبه

    ۲ آذر ۱۳۹۶
  • ۳°
  • ابرهای پراکنده
آب و هوا

پایگاه اطلاع رسانی ائل

سرویس : فرهنگی , تاریخ اصلاح گردد شناسه خبر : ۶۰۱۲۵

سیاست و اقتصاد وسیله ای برای بی خیالی فرهنگی؛

اولویت دار شدن فرهنگ به شرط بهره برداری سیاسی و حال گیری از احزاب

فرهنگ به شرطی اولویت دار می شود که با آن بتوان بهره برداری سیاسی کرد؛ بتوان حال یکی از احزاب را گرفت؛ بتوان در قالب بیانیه واکنش نشان داد؛ بتوان با آن مذاکره راه انداخت و...

ائل / محمدرضا سبزی

واکنش مقامات اروپایی به اظهارات ترامپ، نحوه پرداخت سهام عدالت، اختلاس چند هزار میلیاردی، افزایش تحریم های یکجانبه آمریکا، جریمه چند هزار میلیون پوندی فلان باشگاه فوتبال به خاطر عدم ناهماهنگی و هزاران خبر دیگر که عموما یا سیاسی است و یا اقتصادی. قطعا تیتر اخبار منتشره در کشور یا سیاسی است و یا اقتصادی.

 اینها خبرهایی است که از تلویزیون ، رادیو ، سایت های خبری و... همه روزه به مخاطبان ارائه می شود.

 اگر کمی منتقدانه از منظر موضوعات ارائه شده به اخبار نظری بیاندازیم؛ خواهیم دید که آنچه به سیاق همیشه مورد ظلم واقع می شود، مقوله فرهنگ و امور فرهنگی است. عموما خبرهای فرهنگی که در صدا و سیما ارائه می شود یا در قالب بسته های خبری کوتاه و یا جزو خبرهای ضمیمه شده به یک خبر سیاسی اقتصادی است و در سایت های خبری هم به ندرت تیتر فرهنگی بار گذاری می شود و آنطور که باید و شاید نسبت به این امور پرداخت نمی شود.

جالب است که عموم مردم هم نسبت به کنش های فرهنگی، واکنش های منفعلانه دارند؛ در واقع فرهنگ در اولویت مردم نیست(به غلط یا به درست).

 همه این گزاره ها نشان دهنده یک مساله است و آن سیاسی شدن تمامی شوؤن زندگی اعم از اقتصاد و فرهنگ و... (سیاسی به معنی مصطلح نه به معنای آرمانی) یعنی آن چیزی مورد توجه عموم و رسانه ها قرار می گیرد که بویی از سیاست داشته باشد؛ فرهنگ به شرطی اولویت دار می شود که با آن بتوان بهره برداری سیاسی کرد؛ بتوان حال یکی از احزاب را گرفت؛ بتوان در قالب بیانیه واکنش نشان داد؛ بتوان با آن مذاکره راه انداخت و...

و جالب تر از همه این که مسئولان فرهنگ هم در این انفعال عمومی به  بی خیالی و  ولنگاری لمیده اند و منتظرند اجانب یک پدیده فرهنگی راه بیاندازند و آقایان نسبت به تهدید بودن یا نبودن آن تصمیم بگیرند و به قول خودشان مدیریت نمایند. اما دریغ از ابتکار و نوآوری.

مخلص کلام اینکه:

مردم ایران هدف آماج افکار و فرهنگ هاست؛ چنانچه منفعلانه رفتار شود چنانچه نبست به داشته های هویتی پرداخته نشود؛ چنانچه سیاست در رأس امور قرار گیرد و فرهنگ در ذیل آن، بی تردید در آینده مشکلات هویتی دامن گیر فضای عمومی مردم خواهد شد و هر جامعه ای که مشکلات هویتی دامن گیرش شود تهدید نظامی اولین تهدیدات روبروی آن جامعه خواهد بود.