تلگرام
کانال ائل در تلگرام
دنبال کنید

دوقطبیِ کاذبِ انتخاباتی؛

شفافیت خوب است اما برای همسایه!

حقوق های نجومی و رسانه ای شدن آن اولین جرقه های مطالبه شفافیت را در افکار عمومی روشن کرد اما بعدها مشخص شد داستان رو کردن فساد ها بیشتر بازی انتخاباتی است که طرفین یا طرفهای معادله انتخاباتی سعی دارند از این مساله برای حذف رقبای خود بهره ببرند و به همین دلیل است که بعد از جریان فیش های نجومی، پرونده املاک نجومی رو می شود تا رقیب بالقوه روحانی زیر علامت سوال قرار گیرد.

شفافیت خوب است اما برای همسایه!

ائل/ سجاد حسین زاده؛

باردیگر شروع شده است روند آتش باری روسای دو قوه از سه قوه جمهوری اسلامی علیه یکدیگر، چنین موردی میان رئیس جمهور سابق و رئیس مجلس فعلی خاطرات تلخی رقم زد، البته رئیس جمهور سابق در برهه ی با رئیس دستگاه قضا نیز بحث و جدلی در فضای عمومی داشتند اما این روزها جدال روسای دو قوه مجریه و قضائیه و روسای آن علیه یکدیگر و اعلان اتهامات در فضای عمومی شدت خاصی پیدا کرده است.

موضوع شفافیت شده مطالبه دو قوه از یکدیگر و آخر نیز مشخص نیست چه کسی باید برای چه کسی شفافیت ایجاد کند تا آن دیگری دست از آتش باری بازدارد، آنچه می توان با اندکی نگاه عمیق دریافت، بازی زرگری شفافیت است، حال اینکه شفافیت هر سه قوه و ارایه گزارش بروز و بدون سانسور خواست افکار عمومی و آحاد ملت است، حقوق های نجومی و رسانه ای شدن آن اولین جرقه های مطالبه شفافیت را در افکار عمومی روشن کرد اما بعدها مشخص شد داستان رو کردن فساد ها بیشتر بازی انتخاباتی است که طرفین یا طرفهای معادله انتخاباتی سعی دارند از این مساله برای حذف رقبای خود بهره ببرند و به همین دلیل است که بعد از جریان فیش های نجومی، پرونده املاک نجومی رو می شود تا رقیب بالقوه روحانی زیر علامت سوال قرار گیرد. این روند رو کردن فسادها در این فاز باقی نمی ماند علی رغم اینکه فضای افکار عمومی متوجه این دو بحث است پروژه های دیگر اجرا می شوند.

مطرح کردن بحث حسابهای قوه قضائیه از سوی نماینده لیست امیدی، فاز بعدی حاشیه سازی انتخاباتی است تا قوه قضائیه تحت فشار حواشی از اقداماتی صرف نظر کند زیرا مشروعیت اقدامات او با این ادعا مورد سوال است، گرچه محمود صادقی بعدها لحن خود را تغییر می دهد اما او بذر ابهام را در افکار عمومی کاشته است و قوه قضائیه که می بایست علیه فسادهای اقتصادی عمل ضربتی داشته باشد، خود زیر  علامت سوال قرار می گیرد. حال این روزها که بحث محاکمه فریدون برادر رئیس جمهور و کمک های مالی بابک زنجانی به ستاد انتخاباتی رئیس جمهور در سال 92 مطرح شده و از سوی دیگر پروژه اعتصاب غذای زندانیان محکوم فتنه و ضد انقلاب علیه قوه قضائیه در حال اجراست بازی در سطح بالا یعنی بگو مگوی رسانه ای و حتی توئیتری روسای قوا در حال پیگیری است.

نگاه ابتدایی این است که چرا  باید اختلاف روسای قوا رسانه ای شده و مردم دچار تشویش اذهان شوند، گرچه این نوع نگاه در کلان صحیح است اما در این مورد زمانی که اختلاف بالاتر یک اختلاف سلیقه بوده و بیشتر به بازی انتخاباتی و عملیات تخریب می ماند، بایستی چاره کار را در جای دیگر جست. مگر دعوا سر شفافیت نیست؟! پس بهتر است ابتدا سران قوا روشی قانونی برای ایجاد شفافیت عمومی در هر سه قوه را تعیین، تصویب و عملیاتی کنند تا دیگر جایی برای ابهام باقی نماند، این گونه می شود که دیگر فردا روزی هر شخص حقیقی و حقوقی نمی تواند ادعایی مبهم کند، توافق برای این مساله می توان فرضیه بازی های انتخاباتی را باطل کند اما ادامه روند می تواند این فرضیه به شدت تقویت کند.

آنچه به نظر می رسد اینکه دولت روحانی و شخص رئیس جمهور در چهار ماه و اندی باقی مانده تا انتخابات ریاست جمهوری از آنجایی که در زمین بازی برجام و معیشت مردم شکست خورده اند و داشته ای ندارند، بر این اساس تیم عملیات روانی انتخاباتی دولت ترجیح داده است دوقطبی انتخاباتی را در زمین درگیری با قوه قضائیه  رقم بزند، از یک سو پروژه ضد انقلاب و محکومان امنیتی با اعتصاب غذا کلید خورده و هر روز یک معتصب به این روند اضافه می شود تا قوه قضائیه و عدالت آن تحت ابهام باشد، از سوی دیگر مساله حسابهای قوه نیز پیشتر توسط محمود صادقی کلید خورده است و حال نوبت رئیس جمهور است که در برابر پاسخ گویی به مساله فیش های نجومی و اتهامات برادر، قوه قضائیه را متهم به عدم شفافیت کند. حال دولت ترجیح می دهد سبد رای خود را با رای قشر متوسط به بالا پرکند و قشر مستضف را نیز درگیری سیاست بازی کند، در روزهایی که باید اقتصاد مقاومتی مساله شماره اول کشور باشد و دولت و سایر قوا نسبت به آن عامل و پاسخگو باشند، دعواهای سیاسی مساله شماره یک افکار عمومی شده است، از آنجایی شاید این دعواها ادامه دار باشند بهتر است افکار عمومی طلب ایجاد روند شفافیت را از هر سه قوه پیگیر باشد تا در میان این دعواها یک حداقل آورده ای نافع بوجود آید. بعدها باید بیشتر درباره پروژه انتخاباتی دولت نوشت.


با دوستان خود به اشتراک بگذارید

ایران جهان

شمال غرب

  • تبریز

    شنبه

    ۳ تیر ۱۳۹۶
  • ۲۸°
  • احتمال باران
آب و هوا

پایگاه اطلاع رسانی ائل

سرویس : سیاسی , شناسه خبر : ۵۲۰۸۱

دوقطبیِ کاذبِ انتخاباتی؛

شفافیت خوب است اما برای همسایه!

حقوق های نجومی و رسانه ای شدن آن اولین جرقه های مطالبه شفافیت را در افکار عمومی روشن کرد اما بعدها مشخص شد داستان رو کردن فساد ها بیشتر بازی انتخاباتی است که طرفین یا طرفهای معادله انتخاباتی سعی دارند از این مساله برای حذف رقبای خود بهره ببرند و به همین دلیل است که بعد از جریان فیش های نجومی، پرونده املاک نجومی رو می شود تا رقیب بالقوه روحانی زیر علامت سوال قرار گیرد.

ائل/ سجاد حسین زاده؛

باردیگر شروع شده است روند آتش باری روسای دو قوه از سه قوه جمهوری اسلامی علیه یکدیگر، چنین موردی میان رئیس جمهور سابق و رئیس مجلس فعلی خاطرات تلخی رقم زد، البته رئیس جمهور سابق در برهه ی با رئیس دستگاه قضا نیز بحث و جدلی در فضای عمومی داشتند اما این روزها جدال روسای دو قوه مجریه و قضائیه و روسای آن علیه یکدیگر و اعلان اتهامات در فضای عمومی شدت خاصی پیدا کرده است.

موضوع شفافیت شده مطالبه دو قوه از یکدیگر و آخر نیز مشخص نیست چه کسی باید برای چه کسی شفافیت ایجاد کند تا آن دیگری دست از آتش باری بازدارد، آنچه می توان با اندکی نگاه عمیق دریافت، بازی زرگری شفافیت است، حال اینکه شفافیت هر سه قوه و ارایه گزارش بروز و بدون سانسور خواست افکار عمومی و آحاد ملت است، حقوق های نجومی و رسانه ای شدن آن اولین جرقه های مطالبه شفافیت را در افکار عمومی روشن کرد اما بعدها مشخص شد داستان رو کردن فساد ها بیشتر بازی انتخاباتی است که طرفین یا طرفهای معادله انتخاباتی سعی دارند از این مساله برای حذف رقبای خود بهره ببرند و به همین دلیل است که بعد از جریان فیش های نجومی، پرونده املاک نجومی رو می شود تا رقیب بالقوه روحانی زیر علامت سوال قرار گیرد. این روند رو کردن فسادها در این فاز باقی نمی ماند علی رغم اینکه فضای افکار عمومی متوجه این دو بحث است پروژه های دیگر اجرا می شوند.

مطرح کردن بحث حسابهای قوه قضائیه از سوی نماینده لیست امیدی، فاز بعدی حاشیه سازی انتخاباتی است تا قوه قضائیه تحت فشار حواشی از اقداماتی صرف نظر کند زیرا مشروعیت اقدامات او با این ادعا مورد سوال است، گرچه محمود صادقی بعدها لحن خود را تغییر می دهد اما او بذر ابهام را در افکار عمومی کاشته است و قوه قضائیه که می بایست علیه فسادهای اقتصادی عمل ضربتی داشته باشد، خود زیر  علامت سوال قرار می گیرد. حال این روزها که بحث محاکمه فریدون برادر رئیس جمهور و کمک های مالی بابک زنجانی به ستاد انتخاباتی رئیس جمهور در سال 92 مطرح شده و از سوی دیگر پروژه اعتصاب غذای زندانیان محکوم فتنه و ضد انقلاب علیه قوه قضائیه در حال اجراست بازی در سطح بالا یعنی بگو مگوی رسانه ای و حتی توئیتری روسای قوا در حال پیگیری است.

نگاه ابتدایی این است که چرا  باید اختلاف روسای قوا رسانه ای شده و مردم دچار تشویش اذهان شوند، گرچه این نوع نگاه در کلان صحیح است اما در این مورد زمانی که اختلاف بالاتر یک اختلاف سلیقه بوده و بیشتر به بازی انتخاباتی و عملیات تخریب می ماند، بایستی چاره کار را در جای دیگر جست. مگر دعوا سر شفافیت نیست؟! پس بهتر است ابتدا سران قوا روشی قانونی برای ایجاد شفافیت عمومی در هر سه قوه را تعیین، تصویب و عملیاتی کنند تا دیگر جایی برای ابهام باقی نماند، این گونه می شود که دیگر فردا روزی هر شخص حقیقی و حقوقی نمی تواند ادعایی مبهم کند، توافق برای این مساله می توان فرضیه بازی های انتخاباتی را باطل کند اما ادامه روند می تواند این فرضیه به شدت تقویت کند.

آنچه به نظر می رسد اینکه دولت روحانی و شخص رئیس جمهور در چهار ماه و اندی باقی مانده تا انتخابات ریاست جمهوری از آنجایی که در زمین بازی برجام و معیشت مردم شکست خورده اند و داشته ای ندارند، بر این اساس تیم عملیات روانی انتخاباتی دولت ترجیح داده است دوقطبی انتخاباتی را در زمین درگیری با قوه قضائیه  رقم بزند، از یک سو پروژه ضد انقلاب و محکومان امنیتی با اعتصاب غذا کلید خورده و هر روز یک معتصب به این روند اضافه می شود تا قوه قضائیه و عدالت آن تحت ابهام باشد، از سوی دیگر مساله حسابهای قوه نیز پیشتر توسط محمود صادقی کلید خورده است و حال نوبت رئیس جمهور است که در برابر پاسخ گویی به مساله فیش های نجومی و اتهامات برادر، قوه قضائیه را متهم به عدم شفافیت کند. حال دولت ترجیح می دهد سبد رای خود را با رای قشر متوسط به بالا پرکند و قشر مستضف را نیز درگیری سیاست بازی کند، در روزهایی که باید اقتصاد مقاومتی مساله شماره اول کشور باشد و دولت و سایر قوا نسبت به آن عامل و پاسخگو باشند، دعواهای سیاسی مساله شماره یک افکار عمومی شده است، از آنجایی شاید این دعواها ادامه دار باشند بهتر است افکار عمومی طلب ایجاد روند شفافیت را از هر سه قوه پیگیر باشد تا در میان این دعواها یک حداقل آورده ای نافع بوجود آید. بعدها باید بیشتر درباره پروژه انتخاباتی دولت نوشت.